فرخ باور، متولداسفند 1321 درمسجد سلیمان است؛ وی دکتری معماری در سیستم ایتالیایی از دانشکده معماری دانشگاه فلورانس در اوایل دهه 70 میلادی اخذ کرده، پایان نامه او پیرامون اگروتوریسم در مجمع الجزایر سیکلادی یونان است.

رزومه معماری او علی الخصوص در ایتالیا در بین معماران معاصر ایران بی نظیر است؛ وی معماری است که درکنار معماری به نوشتن و نقاشی نیز می پردازد. آثار انتقادی وی در مورد معماری بارها منتشر شده است و نقاشی های او در چندین نمایشگاه فردی و گروهی به نمایش در آمده است.

"آبرنگ را تقریبا در فلورانس یاد گرفتم. رنگ روغن را بلد بودم و آبرنگ را مثل رنگ و روغن به‌کار می‌بردم، غلیظ و پر رنگ و با یک حرکت. پروفسور ماجورا حمایتم می‌کرد و من را به‌عنوانِ دستیار در تدریس دانشجویان ایرانیِ درس خودش "طراحی از مناظر و مرایا" انتخاب کرد. به انگلیسی با هم صحبت می‌کردیم چون هنوز ایتالیایی بلد نبودم. این کار دو سالی طول کشید. دربانهای دانشکده می‌گفتند شما یک هنرمندید. بعضی دیگر پنجه طلایی صدایم میکردند. از بچگی نقاشی می‌کردم و چند سال هم رنگ روغن با رضا صمیمی و سیروس عظیمی کار کرده بودم. یک سال کار در دانشکده‌ی معماری تهران برایم معادل یک انقلاب بود و به‌ من نیرو و شوق فراوان داده بود. طراحی و لاوی کاری با رنگ‌های مرکب چین را یاد گرفته بودم. آماده بودم و به فلورانس که رسیدم با دنده چهار به‌راه افتادم...".

شانزدهمین نمایشگاه انفرادی نقاشی آبرنگ فرخ باور از 20 دیماه جاری در فرهنگسرای ابن سینا پذیرای علاقه مندان است.