سوم اریبهشت ماه جاری اولین بار در تاریخ ایران خواهد بود که معماران روزی را به طور اختصاصی برای خود خواهند داشت؛ این روز که در اصل تولد شیخ بهایی است با توجه به اینکه این دانشمند معمار نیز بوده است با پیشنهاد انجمن مفاخر معماری ایران و موافقت ریاست جمهوری در تقویم خود نمایی خواهد کرد!
حدود یک سال پیش هيات مديره انجمن مفاخر معماري ايران با ارسال نامه اي براي رئيس جمهور، پيشنهاد كرده بود روزي در تقويم ملي به نام روز معمار، به منظور بزرگداشت معماري ايران، تعيين شود؛ اين اقدام انجمن مفاخر معماري ايران را كه در نوع خود حركت كم سابقه اي در جامعه معماري كشور محسوب ميشود، از دو جنبه مي توان مورد توجه قرار داد: يكي فلسفه و ضرورت نامگذاري روزي به نام روز معمار و ديگري روند و چگونگي تعيين روز معمار در تقويم كشور.
در هر حال, با توجه به اينكه معماري هنري، اجتماعي است و فضاي معماري، به عنوان محصول معماري، فضايي است كه در آن زندگي به وقوع مي پيوندد و مردم را از حضور روزمره و مستمر در فضاي معماري گريزي نيست، ضرورت داشت كه همچون ديگر شغلهاي مرتبط با زندگي مردم كه روز مخصوص به خود را در تقويم دارا هستند مثل روز پزشك، معلم، پرستار و ...، روزي به عنوان روز معمار در تقويم ملي گنجانده میشد.
مهندس سید علیرضا قهاري كه در كنار سمت هاي دولتي خود در وزارت مسكن و شهر سازي و بنياد مسكن پيگير (مدیر عامل و رییس هیات مدیره) انجمن مفاخر معماري ایران نیز هست، در گفتگویی در اين مورد مي گويد: <در پي نشست هايي در انجمن مفاخر معماري ايران به اين نتيجه رسيدم كه شرايط روز جامعه معماران به گونه اي است كه نيازمند نامگذاري روزي به نام روز معمار هستيم. معماري به رغم سابقه اي كه در كشورمان دارد، امروزه مورد بي توجهي قرار گرفته و اين مساله سبب شده معماران اهداف خود را فراموش كنند و جايگاه واقعي خود را از دست بدهند. وقتي حرفه اي مورد بي توجهي قرار مي گيرد صاحبان آن حرفه كم كم به ناباوري مي رسند.>.
وی با تاکید بر جایگاه معماری ایران اضافه میکند: <در گذشته معماري ايران داراي چنان اهميت و ارزشي بوده كه در جهان مورد توجه قرار داشته و حتي بسياري از اين ارزش ها را هم ديگران به ما شناسانده اند؛ بنابراين براي پيشرفت معماري معاصر ايران و ارتقاي آن نيازمند شناختن معمار و معماري ايراني هستيم و انتخاب روزي به نام روز معمار مي تواند در اين باره كمك بزرگي به حساب آيد. همانطور كه صاحبان حرف و مشاغل مختلف به هم كمك مي كنند تا ارزش هاي حرفه آنها شناخته و درك شود، ما طراحان و معماران هم بايد به هم كمك كنيم تا هم مردم و هم معماران جوان با اين حرفه آشنا شوند و همان ارزش ها و تلقي از معماري و جهان بيني معماران گذشته را تداوم ببخشند. زماني مي توان از معماران توقع انجام كارهاي قابل توجه داشت كه آنها با جايگاه خودشان و ريشه ها و ارزش هاي حرفه شان آشنا باشند...>.
